• Urzd
    Urząd Miejski w Tyszowcach
  • Swieto Niepodleglosci
    Uroczystości 100 - lecia Niepodległości
  • Odsloniecie Mogily
    Odsłonięcie mogiły z 1920 r.
  • Dozynki2018
    Dożynki Gminno-Parafialne Kazimierówka 2018
  • Mistrzowiewojewodztwa Lzs
    Mistrzostwa Województwa LZS - I miejsce reprezentacji z Gminy Tyszowce
  • Mistrzowiepowiatu Lzs
    Mistrzostwa Powiatu LZS - zwycięstwo reprezentacji z Gminy Tyszowce
  • Singer2018
    Międzynarodowy Festiwal Śladami Singera - Tyszowce 2018
  • Fasola
    Międzynarodowe Święto Fasoli - Tyszowce 2018
  • Najazdwojow
    Śladami Chrobrego. Czerwień 1018 - 2018
  • Izbaotwarta
    Otwarcie Regionalnej Izby Pamięci
  • Tyszowce   Widok
    Tyszowce - widok z lotu ptaka
  • Szkola Podstawowa
    Budynek Szkoły Podstawowej w Tyszowcach
  • Grody
    Grody Czerwieńskie
  • Koci
    Kościół Parafialny

Buty Tyszowiaki

Buty Tyszowiaki

Tyszowce były od dawna miastem rzemiślniczym, znanym przede wszystkim z cechu szewców.

 

 

 

 

 

 

Zdjęcie przedstawia mężczyznę niosącego buty Tyszowiaki

Król Zygmunt August w roku 1563 na sejmie walnym w Piotrkowie nadał Tyszowcom przywilej szycia butów i wyprawiania skór chałupniczym sposobem. Oryginał przywilejów w języku łacińskim potwierdzony przez Augusta III przechowywany po wojnie przez sekretarza cechu Franciszka Stelmaszczuka, znajduje się w posiadaniu rodziny Stelmaszczuków. Buty "Tyszowiaki" szyto ze skóry wyprawianej w mieście. W odróżnieniu od pasowanych, robionych na kopycie, były obszerniejsze i "pakowne". To umożliwiało włożenie do tak uszytego buta nogi owiniętej w "skrętel" zrobiony ze słomy ze snopów żętych sierpami i młóconymi cepami, której również używano do pokrywania dachów. Buty „Tyszowiaki" szyto na lewą stronę, zszywając cholewy, przyszwy i podeszwy. Po zszyciu but był wywracany na prawą stronę, do środka wkładano kopyto, na którym but otrzymywał kształt (fason). Na kopycie but wykańczano obcasem, do którego przybijana była dostosowana do jego kształtu podkowa. Buty profilowano w taki sposób, że każdy z nich nadawał się na obie nogi. „Tyszowiaki" miały długie cholewy, sięgające powyżej kolan. Używano ich przeważnie podczas jazdy saniami i furmankami oraz podczas młocki cepami.

Cech szewców z Tyszowiec posiadał własne odświętne stroje. Były to uszyte z granatowego sukna kapoty w formie żupana i w tym samym kolorze okrągłe czapki z szerokim rondem. Kobiety nosiły tak zwane "ligi erki" i granatowe "szuby" do samej ziemi, podpasane czerwoną "krajką" (pasem). "Ligi erki" przyozdobione były kołnierzem i mankietami u rękawów z sinych karakułów. Na głowach kobiety nosiły wełniane, wzorzyste chustki tak zwane "szalonówki". Stroje te były używane jeszcze po I wojnie światowej. Obecnie u najstarszych mieszkańców Tyszowiec można spotkać pozostałość dawnego stroju - granatowe "maciejówki" - czapki z małym rondem i lakierowanym daszkiem. Szewcy wybierali na okres trzech lat cechmistrza. Przekazywanie urzędowania cechmistrzowi odbywało się podczas uroczystego nabożeństwa w kościele przy obecności wszystkich członków cechu. Po uroczystościach kościelnych wszystkie insygnia cechu: pergamin z przywilejami, pieczęcie zamknięte w skrzynce przenoszono z domu ustępującego do domu nowo wybranego cechmistrza. Oczywiście uroczystości te kończyły się sutymi libacjami. Po II wojnie światowej, na skutek przemian politycznych i gospodarczych, gwałtownie zmniejszała się liczba tyszowieckich szewców i zanikały zwyczaje związane z wykonywaniem tego zawodu.